ทุกคนคิดว่าชีวิตหนึ่ง เราจะเจอคนที่ไม่ชอบหน้ากันสักกี่ครั้ง แต่สำหรับผมยิ่งหนีก็เหมือนยิ่งเจอ “ไหนมึงบอกจะว่ากูจะไม่เจอแม่รงอีกแล้วไงว่ะ ?” “กูบอกแล้วไงว่าโลกกลม มึงไม่เชื่อกูเอง”
อัคนีเป็นไฟเย็นที่เผาไหม้จากภายใน ส่วนกิตติกาคือเปลวไฟที่เร่งให้ลุกโชน เมื่อพวกเขาอยู่ด้วยกัน ทุกสัมผัสเต็มไปด้วยแรงดึงดูดและความร้อนแรงที่ไม่มีใครหยุดได้
แม่ทัพหนุ่มผู้หาญกล้าที่จะตีท้ายครัวฮ่องเต้ หากเจ้าแย่งคนรักของข้าไปแล้วทำไมข้าจะทำไม่ได้
ความเมาทำให้เจอกัน จะใช้ความเมาให้ได้เธออีกครั้งก็คงไม่ยาก
"ในสัญญา ระบุว่าตลอดสามเดือน เธอเป็นของฉัน จะให้ใคร ทำอะไรเธอ ไม่ได้เข้าใจไหม " เขากดเสียงต่ำ ดุ เธอ แล้วใช้นิ้วตัวเอง ไล้ไปที่ริมฝีปากบาง " อ้าปากสิ " นิ้วของเขา สอดเข้าไปในปากเธอ เพื่อแกล้งเธอ แต่อาการเงอะงะ ไร้เดียงสา มันแย่มาก จนอยากจะจับกดเธอ ลงเตียง แล้วลงโทษเธอ โทษฐาน ที่ทำให้เขา มีอารมณ์มากนัก " คุณทรงพล " เรื่องเลขาบนเตียง
ความรู้สึกของเจ้าของร่างเก่ามันได้ตายจากไปพร้อมกับร่างนั้นแล้ว ตอนนี้ข้าคือคนใหม่ที่จะทำให้ท่านนั้นแหละ ที่ต้องขอร้องอ้อนวอนเกาะข้าเมียบ่าวผู้นี้ให้จงได้!
นางเป็นเพียงสาวใช้ของนายคณิกา คอยเฝ้ามองสตรีหลากหน้านำเงินเพื่อมาแลกเปลี่ยนค่ำคืนวสันต์จากผู้เป็นนาย แต่กับนางที่ไม่มีสิ่งใดแลกเปลี่ยน เหตุใดเขาถึงมอบความสุขให้นางจนแทบขาดใจเช่นนี้เล่า
คนหนึ่งรักแต่อีกคนไม่รู้ พอได้คบกลับต้องจากลา โดยปล่อยให้กาลเวลาและระยะทางเป็นเครื่องพิสูจน์ความรักในครั้งนี้………
ข้ายินดีบริการมอบความสุขให้ลูกค้าทุกท่าน ขอแค่เพียงมีทองคำหนักเท่าตัวข้าเป็นพอ
ถึงจะเย็นชาอยู่บ้าง แต่ไม่มีครั้งไหนที่ท่านอาจะดูแลถิงเอ๋อร์ไม่ดี รวมถึงบทลงโทษทุกครั้งที่นางทำผิด แม้ไม่ได้อ่อนโยนแต่ก็ไม่ได้ดิบเถื่อนจนรับไม่ได้ และดูเหมือนนางจะติดใจบทลงโทษนั้นเสียด้วย
ข้าเป็นน้ามิใช่แม่เจ้า จะมาร้องกินนมจากข้าได้อย่างไร แล้วก็เจ้าอายุสิบหกแล้วมิใช่หรือ เหตุใดยังจะร้องขอดูดนมจากเต้าอยู่อีก
สามีนางตาบอดมิใช่หรือ แล้วเหตุใดเวลาอยู่บนเตียงเขาถึงได้เร่าร้อนดุดัน ไม่ต้องช่วยบอกก็สามารถบีบขยำได้ตรงจุด ตอกย้ำให้นางสั่นสะท้านได้อย่างตาเห็นเช่นนี้เล่า
แม้จะเป็นม่ายสามีตายจาก แต่เถาหนี่ซวงกลับมิได้อยู่อย่างเดียวดาย ในจวนได้รับการดูแลอย่างดีจากพ่อสามี ทั้งยังช่วยขับกล่อมให้นางได้สุขสม (?) ในทุกช่วงเวลา
เป็นสหายกันแต่เยาว์วัย มิเคยรู้มาก่อนว่าเขาจะดุดันร้อนแรงได้ถึงเพียงนี้ ข้าเหนื่อยแล้วนะ เจ้ายังมิพออีกหรือ
คุณชายของข้าก็มิใช่ เหตุใดถึงวุ่นวายวนเวียนกับข้ามากนัก หนักเข้าถึงกลับขโมยข้าไปไว้ที่เรือนเขาอีก และที่สำคัญออกไปจากร่างข้าเสียที
บำเพียรคู่ เป็นวิชาที่ซีซวนไม่อยากเรียนเป็นที่สุด เพราะเป็นวิชาที่สูบพลังงานชีวิตนางยิ่งนัก แต่ถึงอย่างนั้น นางก็ไม่อาจปฏิเสธศิษย์พี่ได้สักครั้ง ทุกคืนวันถูกเขาพร่ำสอนวิชาจนเหนื่อยล้า สองขาอ่อนแรง (?)
