แม้คืนมืดมิด ไร้แสงแห่งจันทรา เจ้ามิได้เลือนหายจากใจข้า
"เธอ" คือผู้มาใหม่ในร่างที่กำลังจะได้รับโทษ และผู้ที่ส่งเธอเข้าสู่แดนจองจำก็คือ สามีที่เกลียดชังของเจ้าของร่างเดิม เธอต้องหลบหนีชะตากรรมที่ติดมากับร่างนี้ แต่ใยยิ่งหนี เขากลับรั้งไว้ไม่ห่าง?
เมื่อราชวงศ์เยียนล่มสลาย เยียนชิงหลัวองค์หญิงน้อยผู้สูญเสียครอบครัวถูกช่วยเหลือจากมู่หรงพ่อค้าผู้มีอิทธิพล เขาเห็นทันทีว่าเด็กสาวฉลาดหลักแหลมจึงใช้นางเป็นเครื่องมือขึ้นสู่อำนาจ!
นางเป็นเพียงสาวใช้ของนายคณิกา คอยเฝ้ามองสตรีหลากหน้านำเงินเพื่อมาแลกเปลี่ยนค่ำคืนวสันต์จากผู้เป็นนาย แต่กับนางที่ไม่มีสิ่งใดแลกเปลี่ยน เหตุใดเขาถึงมอบความสุขให้นางจนแทบขาดใจเช่นนี้เล่า
หญิงใบ้ ที่ถูกครอบครัวดูแคลนใครจะรู้ว่านางคือดวงวิญาณของสายลับที่มาจากอีกโลก เพื่อปกปิดความลับที่น่าอับอายของตนเซี่ยชิงหลีจึงถูกทำร้ายโดยป้าสะใภ้ ทำให้เซี่ยชิงหลีอีกคนเข้ามาสวมร่างแทน
จะมีสิ่งใดน่าทุกข์ใจไปมากกว่าการถูกคนในครอบครัวรังเกียจภายหลังจากมารดาเสียชีวิตเด็กน้อยอายุห้าขวบต้องพยายามดิ้นรนเอาชีวิตรอดพร้อมกับน้องสาวที่พึ่งลืมตาดูโลกอีกทั้งน้องชายฝาแฝดที่พึ่งเกิดมายังถูกพรากไป
"เมื่อวิศวกรสาวปากแจ๋วทะลุมิติมาเป็นหญิงรับใช้ แถมดันหวั่นไหวกับคุณชายสุดหล่อแห่งยุคจีนโบราณ!" งานนี้จากปากแจ๋ว จะกลายเป็นหวานเจี๊ยบหรือไม่?
ข้าไม่ได้เริ่มต้นด้วยตำแหน่งสนมไฉเหริน ที่จะเปลี่ยนราชวงศ์ฮั่วให้เป็นราชวงศ์อื่น แต่ข้าเริ่มต้นด้วยตำแหน่งองค์หญิง เลือดในกายข้าเป็นเลือดของราชกุลเร่อ ดังนั้นแผ่นดินก็ยังเป็นของคนต้าฮั่วเช่นเดิม
ข้ายินดีบริการมอบความสุขให้ลูกค้าทุกท่าน ขอแค่เพียงมีทองคำหนักเท่าตัวข้าเป็นพอ
ถึงจะเย็นชาอยู่บ้าง แต่ไม่มีครั้งไหนที่ท่านอาจะดูแลถิงเอ๋อร์ไม่ดี รวมถึงบทลงโทษทุกครั้งที่นางทำผิด แม้ไม่ได้อ่อนโยนแต่ก็ไม่ได้ดิบเถื่อนจนรับไม่ได้ และดูเหมือนนางจะติดใจบทลงโทษนั้นเสียด้วย
ข้าเป็นน้ามิใช่แม่เจ้า จะมาร้องกินนมจากข้าได้อย่างไร แล้วก็เจ้าอายุสิบหกแล้วมิใช่หรือ เหตุใดยังจะร้องขอดูดนมจากเต้าอยู่อีก
แม้จะเป็นม่ายสามีตายจาก แต่เถาหนี่ซวงกลับมิได้อยู่อย่างเดียวดาย ในจวนได้รับการดูแลอย่างดีจากพ่อสามี ทั้งยังช่วยขับกล่อมให้นางได้สุขสม (?) ในทุกช่วงเวลา
เป็นสหายกันแต่เยาว์วัย มิเคยรู้มาก่อนว่าเขาจะดุดันร้อนแรงได้ถึงเพียงนี้ ข้าเหนื่อยแล้วนะ เจ้ายังมิพออีกหรือ
คุณชายของข้าก็มิใช่ เหตุใดถึงวุ่นวายวนเวียนกับข้ามากนัก หนักเข้าถึงกลับขโมยข้าไปไว้ที่เรือนเขาอีก และที่สำคัญออกไปจากร่างข้าเสียที
จากหญิงทาสทะยานสู่ตำแหน่งฮองเฮา จากจุดต่ำสุดสู่จุดสูงสุดของสตรี ความแค้นคือแรงผลักดันให้มีชีวิตอยู่ สำหรับข้า สามีหาใช่แค่ที่พึ่ง แต่เป็นเครื่องมือช่วงชิงอำนาจ
“การบำเพ็ญคู่” จะนำพาทั้งสองให้บรรลุเคล็ดวิชา หรือฉุดรั้งกันและกันให้ก้าวสู่โลกแห่งโลกีย์กามกันแน่?
