ไป๋หรูซินผู้เชี่ยวชาญเทคโนโลยีด้านการเกษตรและพฤกษศาสตร์วัย27ปีจบชีวิตลงด้วยเหตุตึกระเบิดและตื่นขึ้นมาในร่างของเด็กสาวในชื่อเดียวกันในยุคโบราณที่อดอยากจนตาย เธอได้ใช้ความรู้จากโลกอนาคตพลิกชีวิตจนร่ำรวยจากเด็กชนบทก้าวขึ้นสู่ห้องครัวในวังหลวงและเธอต้องผจญกับอันตรายจากผู้ที่อิจฉาริษยาแต่เธอก็เอาชนะอุปสรรคทุกอย่างด้วยความสามารถและความเฉลียวฉลาด
“อ๊า… อ๊า… อ๊า… อ๊า… ซี้ดดดดด… อีก… อีก… ขะ… ข้าทรมาน… ” เสียงร้องครวญครางของไฉ่หง… ทำให้เถ้าแก่เว่ยที่นอนอยู่อีกห้องติดกันถึงกับพลิกตัวไปมาด้วยความกระสับกระส่ายในอารมณ์ ก่อนจะเอามือรูดแท่งหยกแห่งความเป็นชายของตัวเองที่กำลังชูชันขึ้นมาเป็นลำ มือหยาบใหญ่ของเว่ยหยางรูดชักแก่นกายลำใหญ่ด้วยอารมณ์กระสันสุดจะข่มกลั้น จินตนาการไปว่ากำลังได้กระแทกกระทั้นรูสวาทของสะใภ้คนงาม “อู้วววว… ซี้ดดด… ท่านพี่คะ… ได้โปรดแรงกว่านี้ได้ไหมข้าทรมาน… ” ไฉ่หงเร่งเร้า…
แม้คืนมืดมิด ไร้แสงแห่งจันทรา เจ้ามิได้เลือนหายจากใจข้า
ชีวิตนางจะเหมือนใครแค่ปลูกผักเก่งเท่านั้น ถูกยิงตายยังต้องไปเกิดเป็นคนปลูกผักให้กับกองทัพกิน ไปอยู่โลกปราณ ยังมีคนอิจฉาแทบเอาชีวิตไม่รอด ครั้งไปเที่ยวยุทธภพก็ยังไปช่วย ปลูกผักและออกรบถึงแดนมาร จนพบกับ
เพราะ เอริค เพอร์บี เปรียบเสมือนรางวัลแห่งเกียรติยศ ดาร์เรลจึงต้องใช้ทั้งชีวิตเป็นเดิมพันเพื่อการไล่ล่า
"เธอ" คือผู้มาใหม่ในร่างที่กำลังจะได้รับโทษ และผู้ที่ส่งเธอเข้าสู่แดนจองจำก็คือ สามีที่เกลียดชังของเจ้าของร่างเดิม เธอต้องหลบหนีชะตากรรมที่ติดมากับร่างนี้ แต่ใยยิ่งหนี เขากลับรั้งไว้ไม่ห่าง?
เยว่ซินหลันปรมาจารย์เซียนโอสถที่ทวยเทพยังต้องยำเกรงถูกศัตรูลอบโจมตีจนวิญญาณแตกสลายนางได้ข้ามมิติภพมาจุติในร่างของเหลียนฮวาเด็กสาวผู้มีชีวิตน่าสังเวชนางจะพลิกชะตากรรมของตนเองให้จงได้เพื่อแม่กับน้อง
ผู้ช่วยแม่ครัวย้อนอดีตไปอยู่ในห้องเครื่องของฮ่องเต้ที่เลือกกินที่สุดในสามโลก
ชายเลี้ยงม้าผู้ถูกเมียทิ้งเขาจึงจับอดีตแม่ยายทำเมีย
"ในสัญญา ระบุว่าตลอดสามเดือน เธอเป็นของฉัน จะให้ใคร ทำอะไรเธอ ไม่ได้เข้าใจไหม " เขากดเสียงต่ำ ดุ เธอ แล้วใช้นิ้วตัวเอง ไล้ไปที่ริมฝีปากบาง " อ้าปากสิ " นิ้วของเขา สอดเข้าไปในปากเธอ เพื่อแกล้งเธอ แต่อาการเงอะงะ ไร้เดียงสา มันแย่มาก จนอยากจะจับกดเธอ ลงเตียง แล้วลงโทษเธอ โทษฐาน ที่ทำให้เขา มีอารมณ์มากนัก " คุณทรงพล " เรื่องเลขาบนเตียง
“เฮ้ย ! ไอ้หมอ ?” พายุร้องลั่นห้องอาหารเมื่อเห็นว่าที่คู่หมั้นที่คุณแม่ท่านบอกว่าเหมาะสม “หึ” ฟีนิกซ์หึในลำคอเบาๆแล้วก็นั่งนิ่งด้วยสีหน้าเรียบเฉย ไม่ได้รู้สึกอะไรกับสถานการณ์ตรงหน้า ทำให้พายุแบะปากนิดๆด้วยความหมั่นไส้
สามีของเธอมีพรสวรรค์ราวกับเทพเจ้า แต่เขากลับชอบใช้ชีวิตต่ำต้อย ไม่อยากมีตัวตน แล้วอะไรคือเหตุผลที่เขาทำแบบนั้นกันล่ะ ?!
ปลูกผักอิหยังวะ ย้อนเวลาไปปลูกผักคงเป็นเวรกรรมที่เธอไม่ชอบกินผักสวรรค์จึงหอบเอาร่างอ้วนไปปลูกผักเสียให้เข็ด
นักเขียนนิยายจีนสำนวนห่วยแตกหลุดเข้าไปในนิยายที่เขียนเองเธอเปลี่ยนสำนวนการเขียนที่ห่วย การันตีความมันส์ฮาและฟินสุดๆ"ในเมื่อนักเขียนเป็นผู้กำกับเอง!" ร่วมล่องลอยพลิ้วไหวด้วยกันไปกับ'วรากร'
'พระสนม เจ้าเป็นสนมของเจิ้นใยเจิ้นจะทำเจ้าไม่ได้' ร่างบางพยายามยันร่างแกร่งของเขาอย่างสุดกำลัง แต่ก็ไม่มีทีท่าว่าจะขยับ ซ้ำเขากลับรัดร่างเธอแน่นราวกับให้จมหายไปกับแผลงอกกำยำของเขาเสียให้ได้
