“ข้าไม่เป็นไร” ซูเฟยซื่อส่ายหน้า แล้วจึงพบว่าศีรษะของตนกำลังหนุนอยู่บนตักของอวี้เสวียนจีในขณะที่ด้านล่างเตียงนุ่มยังคงคุกเข่าไว้ด้วยหลีว์เฉียวกับปานโหรวซึ่งเป็นผู้ชมส่วนเกินอีกสองคน     ...