เนื่องจากถ้วยชาถูกปาลงมากระทบเข้ากับพรมที่อยู่บนพื้นถ้วยชาจึงไม่แตก แต่น้ำชาร้อนๆกลับกระเด็นใส่ตัวของลวี่อี้แทน นางไม่กล้าหลบและรีบหยุดร้องไห้ทันที ยังคงเหลือไว้แต่เสียงสะอื้นและมองเจินซื่อด้วยสายตาหวาดกลัว
เจินซื่อมองดูลวี่อี้ที่ทำตัวไร้ประโยชน์ นางโกรธจนลุกขึ้นยืนตวาด "ขอคนรับใช้ไปสามคน เพิ่งจะพากลับไปไม่นานก็ส่งไปรับใช้เ้าคนแซ่ไป๋ ช่างไม่รู้ดีรู้ชั่ว!"
"พระชายาอย่าเพิ่งโมโหเลยนะเพคะ" สาวใช้คนสนิทเห็นนายหญิงเกรี้ยวกราด ในใจก็กลัวว่าชิงหงอาจจะถูกส่งต่อให้คนอื่นอีก คราวนี้ก็จะไม่มีคนคอยจับตาและส่งข่าวให้ ไม่แปลกที่นายหญิงจะโกรธ จึงรีบประคองนายหญิงและหันไปพูดกับลวี่อี้ที่ตัวสั่นอยู่
"ลวี่อี้ นอกจากเ้าแล้ว ชิงหงกับหว่านเสียะล่ะ?"
ลี่อวี้ใแต่ก็ต้องเก็บความกลัวซ่อนไว้ นางมองตาสาวใช้คนสนิทพร้อมตอบว่า "ชิงหงกับหว่านเสียะยังคงได้รับใช้ซื่อจื่อต่อไป มีเพียงข้าน้อยคนเดียวเ้าค่ะ มีเพียงข้าน้อยที่ถูกส่งต่อให้คนแซ่ไป๋ ท่านต้องช่วยข้าน้อยนะเ้าคะ!"
"ช่วยเ้า! ช่วยเ้าอย่างไรล่ะ!" เมื่อเจินซื่อได้ยินคำตอบของนาง สีหน้าก็บรรเทาความโกรธลงไปบ้าง แต่ก็ยังน่ากลัวราวสัตว์ร้ายที่ซ่อนเขี้ยวพิษ พร้อมที่จะขย้ำเหยื่อตลอดเวลา
"หากว่าวันนั้นเจียงลั่วอวี้จัดการเช่นนี้แต่แรก ข้าย่อมช่วยเ้าได้ั้แ่ตอนนั้น แต่เ้าถูกพากลับไปเป็คนของเขาแล้ว เขาจะจัดการกับเ้าอย่างไรใครหน้าไหนก็เข้าไปยุ่งไม่ได้! ขึ้นอยู่กับตัวเ้าเองนั่นแหละ!"
พูดจบก็ใช้มือตบลงบนโต๊ะเสียงดังสนั่น ทำเอาข้าวของบนโต๊ะสั่นไหวไปตามแรงมือ น้ำเสียงที่เกรี้ยวกราดยิ่งทำให้ลวี่อี้หวาดกลัวขึ้นไปอีก
“เ้าเป็คนที่ถูกฝึกมาดีที่สุดและสวยที่สุด! แม้แต่ชิงหงยังได้อยู่ที่นั่นต่อ แล้วเ้ามัวทำอะไรอยู่ถึงได้ถูกส่งตัวไปให้รับใช้เ้าแซ่ไป๋!? งี่เง่า พวกเศษสวะ!"
ลวี่อี้กลัวจนร้องไห้ออกมาอีก ร้องไปสะอื้นไป
สาวใช้คนสนิทเห็นดังนั้นก็ไม่กล้าเข้าไปห้าม ได้แต่ถอยหลังห่างออกไป จนกระทั่งเจินซื่ออารมณ์เย็นลงก็เหมือนจะคิดอะไร นางหรี่ตาลงและหันมาถามว่า
"จริงสิ หาตัวพวกหลิวซันเจอหรือยัง?"
"เรียนพระชายา พวกหลิวซัน..." สาวใช้คนสนิทนึกถึงวันที่ส่งคนไปไล่ฆ่าไป๋ิ่อวี้ คนพวกนั้นเป็ลูกน้องฝีมือดีของนาง หากแต่ภารกิจนั้นไม่เพียงแต่ล้มเหลว แม้แต่คนก็หายไปกันหมด ซ้ำยังไม่กล้ารายงานต่อเจินซื่อเพราะกลัวจะโดนลงโทษ เมื่อถูกถามถึงเื่นี้อีกครั้ง นางจึงลนลานตอบด้วยเสียงเบาๆ
"คนเฝ้าประตูจวนรายงานว่าจนตอนนี้ก็ยังไม่เห็นพวกเขากลับมาเพค่ะ คาดว่ารออีกไม่กี่วันก็น่าจะกลับมาแล้ว ท่านอย่าโกรธเลยนะเพคะ อย่าให้เ้าพวกงี่เง่ามาทำท่านเสียอารมณ์เสียสุขภาพเลยนะเพคะ! "
