เมื่อเดินมาได้ไกลแล้วอวี๋เคอจึงใช้มืออีกข้างจิ้มอาจิ่วที่กำลังนอนแกล้งตาย แล้วพูดยิ้มๆ ว่า “เจ้าเด็กคนนี้แกล้งตายได้สมจริงเหลือเกิน”        อาจิ่วแอบเงยหน้าถลึงตามองอวี๋เคอแวบหนึ่งก่อนจะหลุบตาลงไปอีกครั้ง “แล้วทั้งหมดนี่ไม่ใช่เป็นเพราะแผนที่น...