แต่ถึงกระนั้นนางก็ยังไม่ได้โกรธจัดนางมองไปที่เจียงลั่วอวี้ที่ั้แ่เข้ามาก็เอาแต่คุยกับองค์หญิงไม่ได้สนใจน้องๆนางก็คิดจะใช้ข้อนี้มาทำร้ายเขา ใส่ร้ายว่ามัวแต่เอาใจท่านย่าไม่รักน้องนุ่งแต่แล้วเจียงลั่วอวี้ก็เอ่ยขึ้นว่า
"ท่านย่าน้องๆยังคุกเข่าอยู่ตรงนั้นท่านย่าโปรดเมตตาเมื่อครู่ท่านบอกว่าพื้นมันเย็นน้องทั้งสองคนร่างกายบอบบางกว่าข้าไหนจะเดินทางมาตั้งไกล รีบให้พวกเขาลุกขึ้นเถิด พวกเขาเป็เด็กดีเป็ลูกๆของท่านพ่อเหมือนกัน ให้พวกเขาเข้ามาให้ท่านดูให้เต็มตาบ้างดีไหมขอรับ?"
"ย่ารู้ว่าเ้าเป็พี่ที่ดี"พูดจบองค์หญิงก็มองไปยังเด็กชายหญิงสองคนที่คุกเข่าอยู่บนพื้นก่อนจะกวักมือเรียกเข้าไปหานางเจินซื่อที่หาเื่ไม่สำเร็จก็หน้าเปลี่ยนสี องค์หญิงกล่าวต่อว่า"ในเมื่อพี่เ้าออกปากแล้วพวกเ้าก็ลุกขึ้นเถอะ"
เด็กสองคนได้ยินดังนั้นก็รีบก้มหัวคำนับลงกับพื้น"ขอบคุณท่านย่า"
เมื่อเจียงลั่วอวี้สังเกตเห็นว่าน้องๆลุกขึ้นแล้วจึงหลบไปยืนที่มุมมุมหนึ่งเขายืนห่างจากสาวใช้ออกไปเล็กน้อยเทียบกับตนเองที่ได้นั่งข้างองค์หญิงก็อดไม่ได้ที่จะต้องถอนหายใจเพราะรู้ว่าลูกของภรรยารองไม่มีฐานะอะไรในบ้าน ที่ทำได้ก็มีแค่นี้แต่เขาก็ยังคงสังเกตอากัปกิริยาของน้องๆ ต่อไป
น้องสาวต่างมารดานามว่าเจียงลั่วฉินนางแสดงสีหน้าไม่ค่อยพอใจนักแต่เพราะบรรดาสายตาที่กำลังมองมาก็ทำให้นางไม่กล้าแสดงอะไรออกมามาก
ส่วนน้องชายต่างมารดาเจียงลั่วไป๋กลับไม่แสดงท่าทีไม่พอใจอะไรออกมาแม้แต่น้อยแถมยังส่งสายตาให้พี่ชายกลับมาเหมือนมีอะไรในใจแม้จะถูกเรียกให้ลุกขึ้นช้าไปหน่อยแต่เขาก็ยังคงมีท่าทีที่มีเคารพ
หือ?
ปฏิกิริยาของน้องสาวพอเข้าใจได้แต่น้องชายนี่สิดูท่าจะฉลาดไม่เบา?
เจียงลั่วอวี้ละสายตาและแอบยิ้ม
คุยไปคุยมาเจียงลั่วอวี้ก็เห็นว่าท่านย่าดูจะเหนื่อยล้าแล้วเขารีบลุกขึ้นและกำลังจะเอ่ยปาก แต่หูก็พลันได้ยินเสียงเลิกม่านพร้อมเสียงจากสาวใช้ลอยเข้ามา
"องค์หญิงท่านอ๋อง พระชายา คุณหนูใหญ่มาแล้วเ้าค่ะ"
เจียงฮุ่ยมาแล้ว
คุณหนูใหญ่คำนี้ทำให้เจียงลั่วอวี้ที่กำลังจะคารวะท่านย่าต้องชะงักมือดวงตาของเขาสั่นไหวและรอยยิ้มก็ยิ่งชัดเจนขึ้น
เจียงฮุ่ย...ชาติก่อนเขาสาปแช่งไว้ว่าจะต้องให้นางมาชดใช้เขาด้วยชีวิต
แค่ได้ยินชื่อของนางเขาก็รู้สึกเหมือนมีไฟมาแผดเผาเืในกายจนตัวเองแทบจะเปลี่ยนเป็ลูกไฟราวกับจะได้กลิ่นิัที่ถูกเผาไหม้จนเกิดกลิ่นเน่าและกลายเป็ไอควันจากปากผีร้ายในนรกก็ไม่ปาน
เจียงฮุ่ยมาถึงเสียที
