อ๋าวหรานออกมาจากห้อง ก็ยังได้ยินเสียงตะโกนแหบแห้งอ่อนแรงของจิ่งฝาน น่าสงสารและสิ้นหวัง        สลัดความคิดวุ่นวายทั้งหมดออกไป ฝีเท้าเขาไม่ลังเลอีกต่อไป     ...