ฮูหยินใหญ่เดินไปหยุดอยู่ข้างกายเขาพลางพูดปลอบด้วยเสียงอ่อนโยน “ท่านโหว อย่าไปฟังคำพูดพล่อยๆของนังเด็กชั้นต่ำนั่นเลย สือจาวลูกเราไม่ใช่คนแบบนั้น...”        ท่านโหวหรงกั๋วมองเขม่น...