อวิ๋นซีมองฉุนเอ๋อร์ไปทีหนึ่ง จากนั้นพยักหน้าให้พวกนางถอยออกไปแล้วจึงหันมาพูดกับอาจารย์ตน “อาจารย์ มีสิ่งใดก็พูดมาเถิดเจ้าค่ะ”       หลงฉินมองนาง หัวเราะหึหึเบาๆ “เดิมทีข้าก็คิดว่าเจ้าจะนึกสงสัยในฐานะของอาจารย์ แต่ ช่างน่าเสียดายที่เจ้าไม่แม้แต่จะ...