ลู่จื่ออันถูกเขาจ้องจนประหวั่นพรั่นพรึง จากนั้นจึงถลึงตาจ้องกลับไป        เซียวจิ้งอวี่ไร้สิ่งใดจะเอ่ย “...”        ช่างแต...