หลังจากได้สร้อยแห่งความกล้าหาญมาเืของผมก็เพิ่มขึ้นเป็ 930พอยต์ ซึ่งใกล้จะครบพันแล้ว อย่างน้อยๆมันก็ช่วยไม่ให้ผมถูกฆ่าตายได้ง่ายๆ ให้ตายเถอะถึงจะเป็แบบนั้นก็ยังไม่สบายใจอยู่ดี เป็เพราะผมถูกฆ่าตายติดต่อกันถึง 2 ครั้ง เลเวลของผมตอนนี้ก็เลยกลับไปอยู่ที่ 30 ซะงั้นน่าเสียดายชะมัด
เมื่อกลับมาที่บึงหยินหวางอีกครั้งก็พบกับหลี่มู่หวางเจี่ยน และป๋ายฉี่ที่ยืนล้อมรอบเหลียนโป่ดูเหมือนว่าการยืนของคนพวกนี้จะอยู่ในรูปแบบของการป้องกันสินะแม้ว่าผมจะฟื้นคืนชีพ ก็ไม่สามารถแอบโจมตีเหมือนครั้งก่อนได้อีก
……
“ฆ่าไปสองครั้งแล้ว ตอนนี้ถ้ารวมเป็เงินก็ 2,000เหรียญทอง ฉันติดต่อไปหาซีฉู่ป้าหวางแล้ว ภายใน 10 นาทีฉันจะส่งวิดีโอตอนที่เซียวเหยาจื้อจ้ายถูกฆ่าตายอัปลงบนกระทู้เพื่อเป็หลักฐานหลังจากนี้ก็ไม่ต้องกังวลแล้วว่าซีฉู่ป้าหวางจะเบี้ยวพวกเรา” เหลียนโป่พูด
หวางเจี่ยนพึมพำ “วิดีโอนั่นตัดต่อได้หรือเปล่า?เมื่อกี้พวกเราเล่น 4 รุม 1 เลยนะ แถมยังถูกเซียวเหยาจื้อจ้ายฆ่าด้วยถ้าคนอื่นเห็นจะไม่ถูกหัวเราะเยาะแย่เหรอ? อีกอย่างสร้อยของพี่ใหญ่ก็ถูกดรอปด้วยแค่เส้นนั้นเส้นเดียวก็ขายได้ตั้ง 50 เหรียญทองเลยนะ”
หลี่มู่ “ไม่ต้องหรอกเซียวเหยาจื้อจ้ายแข็งแกร่งมากจริงๆ นั่นแหละไม่งั้นซีฉู่ป้าหวางจะจ้างคนอื่นให้ไปฆ่ามันแทนทำไมด้วยเงินตั้ง 1,000 เหรียญทอง และถึงพวกเราจะถูกฆ่าตาย เราก็ทำภารกิจสำเร็จอยู่ดี ให้ตายเถอะไอ้อาชีพผู้เก็บกวาดแดนัของเซียวเหยาจื้อจ้ายนั่นคืออะไรกันแน่ ไปทำยังไงถึงได้อาชีพนั้นมาเนี่ย”
ป๋ายฉี่ “พี่ใหญ่จะเฝ้าอยู่ที่นี่ต่อหรือเปล่า?เราจะฆ่าเซียวเหยาจื้อจ้ายอีกครั้งไหม? ”
หลี่มู่ส่ายหน้า “ไม่ละอย่าให้มันมากไปกว่านี้เลย”
หลี่มู่มองที่ว่างรอบๆ ก่อนจะะโขึ้นมา “นี่เซียวเหยาจื้อจ้ายวันนี้พวกเราทำไม่ดีกับนายไว้ แต่ก็เป็เพราะพวกฉัน้าเงิน 2,000 เหรียญทองเท่านั้นตอนนี้สร้อยแห่งความกล้าหาญของฉันก็ถูกดรอปให้นายไปแล้วด้วยคิดซะว่านั่นเป็ของจากฉันก็แล้วกัน หวังว่านายจะไม่เกลียดพวกเราเข้ากระดูกดำนะพวกเราทุกคนจะจดจำนายไม่ลืมเลย”
พูดจบหลี่มู่ก็หันไปพูดกับคนอื่นๆ “ไปกันเถอะ”
หลังจากนั้นทั้งสี่คนก็เดินออกจากที่แห่งนี้ไป
……
ผมยังอยู่ในร่างของิญญาจึงทำให้ไม่สามารถพูดอะไรได้สายตาของผมจับจ้องร่างของคนเ่าั้ที่เดินออกไปก่อนจะฟื้นคืนชีพอีกครั้งพร้อมกับเรียกเ้าจุกนมออกมา ผมสวมสร้อยที่เพิ่งได้มาทันทีเอาเป็ว่าเลเวลที่หายไปแลกมากับสร้อยเส้นนี้ก็แล้วกันอีกอย่างทั้งสร้อยและแหวนเป็สิ่งที่หายากมาก ยังไงซะของชิ้นนี้ก็ไม่ได้เลวร้ายอะไร
เอาละ รีบไปเก็บถุงน้ำดีมีพิษต่อดีกว่า
ในเวลาไม่นานผมก็ได้ถุงน้ำดีมีพิษครบ 10 ชิ้น เอาละ!ถึงเวลาไปส่งภารกิจสักที
เมื่อเดินเข้ามาในป่าผมก็ตามหากู่เช้อทันทีใบหน้าของเขาในเวลานี้กลายเป็สีม่วง และร่างกายก็เกิดอาการกระตุกพอเขาเห็นผมสีหน้าก็เปลี่ยนกลับมามีชีวิตชีวาอีกครั้งพร้อมกับพยายามที่จะลุกขึ้น “นักรบหนุ่มเ้าได้ถุงน้ำดีของงูน้ำหยินหวางมาหรือเปล่า? ”
ผมพยักหน้าก่อนจะหยิบถุงน้ำดีออกมา
กู่เช้อรับถุงน้ำดีไปก่อนจะล้างและบดขยี้จากนั้นจึงเอาน้ำจากถุงน้ำดีทาลงไปบนาแของตัวเอง ผ่านไปสักพักเืสีแดงสดที่มีกลิ่นเหม็นเน่าก็ทะลักออกจากาแนั่นกู่เช้อรีบฉีกเสื้อคลุมของตัวเองออกมาพันอย่างชำนาญ หลังจากนั้นก็ใช้ไม้เท้าพยุงตัวเองลุกขึ้นก่อนจะใช้มือตบบ่าของผม “ผู้เก็บกวาดคนใหม่ การปรากฏตัวของเ้าช่างน่ายินดีนักตอนนี้ข้าเหมือนจะเห็นความหวังของเมืองัเย็นแล้วในเมื่อเ้าได้ช่วยชีวิตของข้าไว้ในครั้งนี้ ข้าจะมอบสมบัติล้ำค่าที่สุดให้กับเ้าเพื่อเป็การตอบแทนบุญคุณ”
ติ๊ง!
ข้อความจากระบบ:ยินดีด้วย ท่านทำภารกิจ[ถุงน้ำดีมีพิษ] ระดับ A สำเร็จแล้วท่านจะได้รับค่าประสบการณ์ 9,000 พอยต์ เงิน 10 เหรียญทอง ชื่อเสียงภายในเมืองัเย็นได้รับการปรับปรุงและท่านจะได้รับรางวัลเสริมเป็ [สายรัดข้อมือสเตนเลส]
……
สายรัดข้อมือสเตนเลส?
ใจผมเริ่มเต้นแรงขึ้นระดับของอุปกรณ์ที่ได้รับไม่เคยมีการพูดถึงสเตนเลสมาก่อนเลยแฮะ
หลังจากที่เปิดกระเป๋าดูก็เห็นสายรัดข้อมือสวยงามพร้อมกับรูปร่างที่เป็เหมือนกับเหล็กสีเงินเมื่อหยิบขึ้นมาค่าสถานะของมันก็ทำให้ผมอดยิ้มไม่ได้
[สายรัดข้อมือสเตนเลส] (อุปกรณ์ระดับขาว)
ประเภท :เกราะเหล็ก
การป้องกัน:70
พละกำลัง:+25
เวทมนตร์:+20
เพิ่มเติม :เพิ่มการป้องกันให้กับผู้ที่สวมใส่ 25พอยต์
เลเวลที่สามารถใช้งานได้ :30
……
แสงสีทองสาดส่องลงมาพร้อมกับค่าสถานะเลเวลของผมที่กลับมาเป็31 อีกครั้งหลังจากสวมใส่ทุกอย่างแล้วความแข็งแกร่งของผมก็เพิ่มขึ้น
[เซียวเหยาจื้อจ้าย] (ผู้เก็บกวาดแดนั)
เลเวล :31
พลังโจมตี :558-751
พลังป้องกัน :417
HP:936
MP:390
ค่าเสน่ห์ :25
……
พลังป้องกันเพิ่มมา 400 พอยต์แล้วแถมสายรัดข้อมือสเตนเลสก็ให้ค่าสถานะของ MP เพิ่มขึ้นตั้ง 20พอยต์ สำหรับค่าพลังด้านเวทมนตร์ของผู้เก็บกวาดแดนัจะอยู่ที่ 0.8ดังนั้นค่าที่เพิ่มขึ้นมา 20 พอยต์นี้ก็จะทำให้ค่าMP เพิ่มขึ้น 160 พอยต์ถ้าผมเรียกใช้สกิลโจมตีแบบคอมโบ สกิลโซ่พันธนาการ สกิลดาบวายุเลเวล 4 รวมไปถึงสกิลรักษาชีวิตเลเวล 4 ค่า MP ของผมก็แทบจะหมดแล้ว ถ้าค่า MP ไม่เพียงพอหลังจากผ่านไป 6 วินาที แม้จะไม่มีการคูลดาวน์แล้วแต่มันก็ไม่สามารถเรียกใช้งานได้อยู่ดีถึงเวลานั้นคงต้องเรียกว่าโศกนาฏกรรมอย่างแท้จริงแล้วละ
หลังจากส่งภารกิจแล้วผมก็ฆ่างูน้ำหยินหวางต่อจนได้รับการ์ดงูน้ำหยินหวางมาสองใบงูน้ำถือว่าเป็มอนสเตอร์ที่มีความว่องไวมากแต่การใช้ประโยชน์จากมันก็ไม่ได้สูงเท่าไรนักอีกอย่างผมก็ยังไม่เจองูน้ำหยินหวางเลเวล 1 สักตัวเลย จึงทำได้เพียงพึ่งพาการฆ่าเ้างูพวกนี้เพื่อเพิ่มเลเวลของสกิลให้สูงขึ้นแต่ก็ยังดีที่โอสถในกระเป๋าของผมยังพอเหลืออยู่ ไม่งั้นคงจะแย่แน่
สกิลดาบวายุและสกิลโซ่พันธนาการเลเวล 3 ต้องใช้ค่า MP 60 พอยต์ในแต่ละครั้ง แถมยังต้องใช้ค่าความชำนาญอีก 1,000 พอยต์ ถือเป็เื่ใหญ่มากเลยนะเนี่ย หลังจากเก็บเลเวลต่อไปเรื่อยๆ เกือบ3 ชั่วโมงก็เป็เวลาทุ่มกว่าๆเสียงของระบบก็ดังขึ้นพร้อมกับเลเวลของดาบวายุที่เพิ่มขึ้นเป็เลเวล 4 ซึ่งช่วยเพิ่มการโจมตี 12%
ส่วนสกิลโซ่พันธนาการดูเหมือนว่าอาจต้องใช้เวลาอีกสักจึงจะเพิ่มเป็เลเวล4 ได้
……
ติ๊ง!
ระหว่างที่กำลังฆ่างูน้ำอยู่ข้อความจากหลินหว่านเอ๋อร์ก็ดังขึ้น “เซียวเหยา นายดูกระทู้หรือยัง? ”
“ยังเลย มีอะไรเหรอ? ”
หลินหว่านเอ๋อร์เปิดข้อความแบบเสียงก่อนจะพูดขึ้น“นายกำลังจะดังแล้วนะรู้ไหมในกระทู้มีโพสต์บอกด้วยว่ากลุ่มของนายพลยกพวกไปโจมตีนายตั้ง 4 คน แต่ดันถูกนายฆ่าตายไปหลายคนวิดีโอที่ถูกโพสต์มียอดคนดูตั้งหลายแสนคนแน่ะ นายไม่เข้าไปดูหน่อยเหรอ? ”
ผม “โห...”
หลินหว่านเอ๋อร์ “แต่นายระวังตัวไว้หน่อยก็ดีนะเพราะกลุ่มคนที่อยู่ฝานซูก็เริ่มจะออกเดินทางไปเมืองปาหวางแล้วเหมือนกันเมืองจิ่วหลีก็ไป ทุกคนต่างตั้งความหวังไว้ว่าจะได้รับเงินรางวัล 1,000 เหรียญทองด้วยกันทั้งนั้น แถมคนพวกนี้แข็งแกร่งกว่าพวกนายพลนั่นด้วยนะ”
“อื้อ ผมจะระวังตัวนะ”
“โอเค งั้นฉันไปเก็บเลเวลต่อละ”
“ครับ”
หลังจากที่หลินหว่านเอ๋อร์ปิดช่องสนทนาไปข้อความจากเยว่ชิงเฉี่ยนก็ดังขึ้น “พี่เซียวเหยา”
“ว่าไง? มีอะไรหรือเปล่า?”
“คนที่เมืองปาหวางเริ่มเดินทางไปที่ป่าทางฝั่งทิศเหนือแล้วนะฉันคิดว่าเป้าหมายของคนพวกนี้คือ้าจะไปจัดการกับพี่ พี่จะเอายังไงต่อ?”
ผมยิ้ม “ไม่เป็ไรหรอก ถ้าสู้ได้ฉันก็จะสู้แต่ถ้าสู้ไม่ได้ก็แค่ออฟไลน์ไปเท่านั้น พอฉันออกจากระบบ คนพวกนั้นก็ไปกันหมดแล้วยังไงพวกเขาก็คงจะไม่เสียเวลามานั่งรอฉันแค่คนเดียวหรอกน่า”
“อื้อ ถ้างั้นฉันก็ค่อยสบายใจขึ้นมาหน่อย เอ้อจริงสิตอนนี้ฉันกำลังไปหาพี่นะ พี่ส่งพิกัดคร่าวๆ มาให้ฉันหน่อยสิ ฉันมีของจะให้”
“หืม? ของอะไรน่ะ? ”
“เดี๋ยวก็รู้เองละน่า”
“อื้อ”
……
หลังจากส่งพิกัดให้เยว่ชิงเฉี่ยนแล้วผมก็เก็บเลเวลต่อพร้อมกันนั้นก็เปิดตารางจัดอันดับไอเท็มภายในเมืองปาหวางขึ้นมาดูก่อนจะพบว่าดาบชิงเฉิงอยู่อันดับที่หนึ่งอันดับสองคือหอกยาวอุปกรณ์ระดับทองอันดับสามคือกริชระดับทองซึ่งเ้าของต่างก็ซ่อนชื่อ ID ของตัวเองไว้ทั้งหมดเพื่อไม่ให้ตกเป็เป้าหมายของผู้เล่นคนอื่นในขณะที่ไอเท็มบนร่างกายของผมอีกสองชิ้นอย่างรองเท้าบูตเงินและสายรัดข้อมือสเตนเลสถูกจัดอยู่ในอันดับ278 และ 311 ส่วนของอื่นๆก็ตกไปอยู่อันดับหลัง 1,000 ทั้งหมด
สวบ!
แสงของดาบชิงเฉิงสว่างขึ้นก่อนจะเริ่มโจมตีแบบต่อเนื่องอีกครั้งโดยเป็การแทงฟัน สับ ชนและตัดด้วยดาบวายุ แต่มีระยะเวลาที่สั้นลงเรื่อยๆตอนนี้ดูเหมือนมันจะกลายเป็หนึ่งในสกิลของผมแล้วนะเนี่ยอีกอย่างพละกำลังของผมก็เพิ่มขึ้นด้วยเช่นกัน
หลังจากผ่านไปไม่กี่นาทีก็ไม่รู้ว่าผมใช้การโจมตีแบบต่อเนื่องไปกี่ครั้งแล้วในที่สุดเสียงจากระบบก็ดังขึ้นข้างหู
ติ๊ง!
ข้อความจากระบบ:ยินดีด้วยกระบวนท่าของท่านมีการประสานกันระหว่างความชำนาญ พละกำลัง ความเร็ว มุมในการโจมตีฯลฯ จึงทำให้ท่านสร้างกระบวนท่าแทง ฟัน สับ ชน และตัดด้วยดาบวายุได้สำเร็จโปรดตั้งชื่อสำหรับกระบวนท่านี้ หากท่านไม่ได้ตั้งชื่อภายใน 300 วินาที ระบบจะสร้างชื่อให้อัตโนมัติ
……
ให้ตายเถอะ นี่ผมได้กระบวนท่าแล้วจริงๆหรือนี่!
ความดีใจเกิดขึ้นทันทีพร้อมกับชื่อของกระบวนท่าที่ถูกพิมพ์เข้าสู่ระบบ[อัศวินผู้ชนะสิบทิศ]
ติ๊ง!
ข้อความจากระบบ:ยินดีด้วยท่านได้สร้างกระบวนท่า “อัศวินผู้ชนะสิบทิศ” สำเร็จแล้ว สกิลนี้ถูกจัดอยู่ในกระบวนท่าระดับ S ท่านเป็ผู้เล่นอันดับ7 ที่สามารถสร้างกระบวนท่าได้สำเร็จท่านจะได้รับรางวัลเป็ค่าเสน่ห์ 3 พอยต์
เมื่อเห็นรางวัลที่ได้รับผมก็แทบจะหยุดหายใจทันทีกระบวนท่าของผมถูกจัดอยู่ในระดับ S เลยนะเนี่ย แถมยังสูงกว่ากระบวนท่าระดับ A ของเยี่ยนจ้าวอู๋ซวง และระดับ B ของหลี่มู่อีกด้วยสุดยอดไปเลย!
หลังจากดีใจได้ครู่หนึ่งผมก็เห็นเ้างูน้ำหยินหวางเลเวล39 ตัวหนึ่งกำลังเลื้อยอยู่ด้านหน้าซึ่งผมก็ไม่ลังเลที่จะโจมตีมันทันใด
สวบ!
โซ่พันธนาการถูกเรียกใช้และล็อกเป้าไปที่งูน้ำอย่างรวดเร็วพร้อมกับดาบของผมที่พุ่งไปด้านหน้าก่อนจะเปิดใช้งานกระบวนท่าอัศวินผู้ชนะสิบทิศทันทีที่กระบวนท่าถูกเปิดใช้งาน กลุ่มฝูงนกที่อยู่รอบๆ ก็แตกกระเจิงบินหนีไปหลังจากแทง ฟัน และสับศัตรูอย่างรวดเร็วผมก็กระแทกใส่เ้างูน้ำจนทำให้มันติดสถานะมึนงงไปชั่วครู่จากนั้นจึงฉวย่เวลาที่ติดสถานะของมันเรียกใช้สกิลดาบวายุในทันทีจนเกิดค่าความเสียหายเด้งขึ้นมา
“-278! ”
“-301! ”
“-298! ”
“-407! ”
“-1,274! ”
……
การโจมตีครั้งสุดท้ายทำให้มันถูกฆ่าตายทันทีการโจมตีของผมในเวลานี้สามารถเอาชนะมอนสเตอร์ซึ่งมีเลเวลมากกว่าผมถึง 8 ระดับได้แล้ว!แถมระบบยังคำนวณให้ด้วยว่าผมใช้ระยะเวลาในการเรียกกระบวนท่าไป 1.2 วินาที ซึ่งเป็การโจมตีที่รวดเร็วมากโดยเร็วกว่ากระบวนท่าของเยี่ยนจ้าวอู๋ซวง 1.7 วินาที กับหลี่มู่1.9 วินาที ไม่เพียงแต่เร็วกว่าเท่านั้นมันยังเป็การโจมตีที่แข็งแกร่งจนยากเกินกว่าจะต้านทานอีกด้วย
