จวินเชียนจี้เตรียมจะก้าวตามออกไป เขาขมวดคิ้วมุ่น แต่ยังไม่ทันได้ก้าวเดิน เฟิ่งสือจาวก็ดึงชายเสื้อของเขาเอาไว้เสียก่อน เขาหันกลับไปมองอีกฝ่ายด้วยสายตานิ่งเรียบ แววตาเย็นยะเยือกราวกับหยาดหิมะ แม้แต่เฟิ่งสือจาวก็ยังอดสะดุ้ง...