“หงหยุน ฮ้าฮ้าฮ้าฮ้าฮ้าฮ้าฮ้า!” หยางย่าซินเปล่งเสียงอย่างน่าอนาถด้วยความเจ็บปวดเป็นที่สุด โก่วหงหยุนที่อยู่ในอ้อมอกของเขาไม่มีลมหายใจในที่สุดแล้ว ก็เปรียบดั่งกลายเป็นเถ้าถ่านกองหนึ่ง       หัวก็ห้อยลงกับพื้นแล้ว แขนคู่นั้นยังคงกอดตัวหยางย่าซินไว้อ...