เมื่อฉีหนิงพูดออกมา ซูเจินยังไม่ทันตั้งตัว แต่คนอื่นสีหน้าเปลี่ยนไป เหมือนทุกคนต่างก็ถอยหลังไปคนละสองก้าวโดยไม่รู้ตัว สายตาต่างจ้องไปที่ซูเจิน        ซูเจินอึ้งไป จากนั้นก็จ้องไปที...