“ฉู่โม่ซิ่น!”ทันทีที่ได้ยินสามคำนี้ มือของเหยาโม่หว่านที่คิดจะเอื้อมไปอุ้มปุกปุยขึ้นมาพลันชะงักอยู่กลางอากาศความตื่นตระหนกผุดวาบในก้นบึ้งดวงตา มุมปากกระตุกโดยไม่รู้ตัว ไฉนถึงเป็นเจ้าเด็กนั่นเหยาโม่หว่านรู้สึกปวดหัวขึ้...