เมื่อมองลึกลงไปอีกหลายเิเหลินเยว่ก็เห็นสภาพของหยกก้อนนี้อย่างชัดเจน หยกทั้งก้อนมีความยาวมากกว่า 20เิเความหนาที่น้อยที่สุดอยู่ที่ประมาณ 5 เิเและความหนาที่มากที่สุดกลับสูงถึง 10 เิเแต่ในความสวยก็ยังมีตำหนิอยู่นั่นก็คือรอยร้าวรอยนั้นซึ่งรอยรอยนั้นทำให้หินหยกก้อนนี้มูลค่าหายไปถึงเกือบ 20 ล้านหยวน
และเวลานี้เองก็มีความเ็ปตรงดวงตาส่งถึงสมองของหลินเยว่เขาจึงรีบถอนสายตาคืนมา และหลับตาลงทั้งสองข้างทันที ความเ็ปที่เกิดขึ้นจึงไม่ได้เพิ่มขึ้นอีกต่อไปแต่ถึงแม้จะเป็เช่นนี้ แต่สีหน้าของเขาก็กลายเป็ซีดขาวบนหน้าผากมีหยดเหงื่อผุดเต็มไปหมด
ผ่านไปสักพัก ความเ็ปนั้นจึงค่อยๆ ลดลง หลินเยว่จึงเริ่มคำนวณขึ้นในใจหยกก้อนนี้สามารถทำเป็กำไลหยกไร้สีเนื้อแก้วจำนวน 5 วง กำไลหยกสีเขียวสดใสเนื้อแก้วจำนวน 2 วง และยังมีแหวนอีก 9 วง อีกทั้งเครื่องประดับชิ้นเล็กๆ อีกหลายชิ้นเมื่อรวมมูลค่าทั้งหมดก็สูงถึง 50 ล้านขึ้นไป
50 ล้านหยวน!
หลินเยว่อุทานอย่างตกตะลึงหินหยกที่มีปัญหาก้อนนั้นกลับมีหยกมูลค่ากว่า 50 ล้านซ่อนอยู่ ไข่มุกซ่อนอยู่ในหอยมุกน้ำจืดหยกจะซ่อนอยู่ในก้อนหิน ของดีล้วนจะซ่อนตัวอยู่ในสถานที่ที่ไม่สะดุดตา
แต่หากสิ่งเหล่านี้ไม่ได้ซ่อนอยู่ในที่ที่ไม่สะดุดตามันก็คงจะไม่ตกมาถึงมือของเขา
หลินเยว่คิดอย่างเ้าเล่ห์
เมื่อรอให้ความเ็ปจากดวงตาค่อยๆลดลงจนถึงจุดที่หลินเยว่พอฝืนทนได้ เขาจึงรีบมุ่งตรงเข้าไปยังกลุ่มคนตรงนั้นจึงพบว่าคนเ่าั้ก็ยังคงวิพากษ์วิจารณ์หินหยกก้อนนี้อยู่และกำลังพูดถึงปัญหาที่หลินเยว่กำลังเป็กังวลที่สุด
“เถ้าแก่โจว คิดว่าเป็อย่างไรบ้าง ตั้งใจจะซื้อหินหยกก้อนนี้ไว้หรือเปล่า?”เถ้าแก่เกาถามขึ้นพร้อมหัวเราะหึๆ
เมื่อได้ยินเช่นนี้ หลินเยว่จึงเกร็งไปทั้งตัวเขารีบหันหน้าไปทางโจวเต๋อเซิงด้วยสีหน้าเคร่งเครียด
โจวเต๋อเซิงยิ้มเล็กน้อยพร้อมส่ายศีรษะ“ถึงแม้ว่าหินหยกก้อนนี้จะมีลักษณะที่ไม่เลว แต่จุดบกพร่องของมันก็เป็ปัญหาใหญ่มาก”
ปฏิกิริยาของโจวเต๋อเซิงทำให้หลินเยว่แอบวางใจลงบ้างขอแค่ไม่ซื้อก็พอแล้ว
“อ้อ จุดบกพร่องตรงไหนที่เป็ปัญหาใหญ่มากหรือ?”ใบหน้าอิ่มเอิบของเถ้าแก่เกาเริ่มแสดงความสนใจขึ้นมา เขาจึงถามขึ้น
โจวเต๋อเซิงยิ้มเล็กน้อย เขาเบี่ยงตัวไปข้างๆแล้วชี้ไปยังรอยแตกบนก้อนหินหยกที่มีรอยแตกลึกลงไปถึงด้านใน แล้วเอ่ยตอบ“ตรงนี้มีรอยแตกอยู่ ไม่ตื้นเสียด้วยอาจจะทำให้หยกด้านในทั้งก้อนเกิดความเสียหายเลยก็ได้”
เมื่อเถ้าแก่เกาเห็นรอยแตกเส้นนั้น สีหน้าของเขาก็เคร่งเครียดขึ้นทันทีซึ่งเห็นได้ชัดว่าเมื่อสักครู่เขาไม่ได้สังเกตเห็นถึงจุดนี้ อีกทั้งตอนแรกเขาก็คิดอยากพนันหินหยกก้อนนี้อยู่เสียด้วย
วัยรุ่นที่แต่เดิมมีเพียงความเ็า ณ เวลานี้ใบหน้าของเขาก็เริ่มแสดงอาการร้อนใจแต่เพียงไม่นานเขาก็ปรับสีหน้าให้กลับมาเป็ปกติดูมีความหนักแน่นเด็ดเดี่ยวเหมือนเดิม สายตาเขามองไปยังกลุ่มคนเบื้องหน้าที่เดินผ่านไปผ่านมาโดยไม่มีอาการว่อกแว่กเลยสักนิดเขามองกลุ่มคนเ่าั้โดยไม่ได้เอ่ยอะไรขึ้น
เมื่อเห็นรอยแตกที่ตอนนี้กลับดูเด่นสะดุดตาเส้นนั้นผู้คนรอบๆ ต่างสูดลมหายใจเข้าลึกๆเมื่อสักครู่ที่ได้ยินโจวเต๋อเซิงพูดรายละเอียดเกี่ยวกับดอกสนแล้ว ก็มีคนจำนวนไม่น้อยที่คิดสนใจอยากจะซื้อหินหยกก้อนนี้แต่เมื่อเห็นรอยแตกเป็รอยยาวเส้นนี้แล้ว ความคิดที่จะซื้อก็หายไปทันที
ดูต่อไปสิ ดูให้ชัดๆ เลยนะรอจนพวกคุณเห็นอย่างชัดเจนแล้ว หินหยกก้อนนี้ก็จะตกเป็ของผม
หลินเยว่รู้สึกมั่นใจว่าพวกเขาจะไม่ซื้อหินหยกก้อนนี้เพราะว่ารอยแตกรอยนั้นมันสะดุดตาจนน่าใจริงๆแต่ทว่าแล้วจะมีใครกันล่ะที่จะรู้ว่าสภาพภายในของหินหยกก้อนนี้เป็อย่างไรกันแน่แต่อันที่จริงรอยแตกรอยนั้นมันก็โหดร้ายมากจริงๆ เพียงรอยแตกเดียวก็มีมูลค่าถึง 20ล้านหยวนเลยนะ!
ตอนนี้เขาไม่สามารถแย่งเสนอราคาได้เพราะว่าอีกฝ่ายยังคงสำรวจหินหยกก้อนนี้อยู่ หากเขาเสนอราคาก็จะถือว่าไม่เคารพธรรมเนียมปฏิบัติอีกทั้งหากจู่ๆ เขาพูดแทรกขึ้นมาก็ยิ่งทำให้อีกฝ่ายรู้สึกตื่นตัวขึ้นมาได้หากอีกฝ่ายคิดจะซื้อหินหยกก้อนนี้จริงๆ เหตุการณ์มันก็จะกลับตาลปัตรทันที
เถ้าแก่เกาเดินเข้าไปสำรวจรอยแตกนั้นอย่างละเอียดด้วยสีหน้าเคร่งเครียดหลังจากนั้นจึงหยิบไฟฉายกำลังสูงขึ้นมาส่องดู ประกายสีเขียวก็ปรากฏขึ้นมาทันที
เมื่อเห็นประกายสีเขียวนี้ คนที่ล้อมอยู่ต่างอุทานอย่างตกตะลึงขณะเดียวกันก็เริ่มรู้สึกตื่นเต้นมากขึ้น เพราะการปรากฏประกายสีเขียวนั่นก็แสดงว่าภายในหินหยกก้อนนี้ต้องมีหยกแต่ทว่าในขณะเดียวกันก็เป็การบอกว่ารอยแตกนี้ได้แตกลึกไปจนถึงหยกด้านในแล้วมีรอยแตกขนาดใหญ่ก็ย่อมมีรอยแตกเล็กๆ อยู่ด้วย เมื่อเป็เช่นนี้ ก็ไม่รู้ว่าหยกด้านในจะมีสภาพเป็อย่างไรกันแน่
โจวเต๋อเซิงไม่ได้เข้าไปดูแต่เขากลับมองปฏิกิริยาของคนรอบๆ อย่างสนใจ ซึ่งแสดงให้เห็นว่าเขาได้สำรวจหินหยกก้อนนี้มาก่อนหน้านี้แล้ว
เถ้าแก่เกาสำรวจสภาพด้านในตรงรอยแตกนั้นอย่างละเอียดสุดท้ายเขาก็ลุกขึ้นมาแล้วก็ถอนหายใจอย่างอ่อนใจและส่ายศีรษะ
หลินเยว่เห็นเช่นนี้ก็แอบดีใจอย่างหนักเขารู้ว่าตอนนี้เป็เวลาที่เขาจะลงมือซื้อหินหยกก้อนนี้แล้วแต่เมื่อเขาได้ยินบทสนทนาระหว่างโจวเต๋อเซิงและเถ้าแก่เกาแล้ว เขาก็ต้องใจเสียราวกับตกลงไปในหุบเหวลึก
“เถ้าแก่โจว คุณไม่คิดจะซื้อหินหยกก้อนนี้จริงๆหรือ?” เถ้าแก่เกาหันไปถามโจวเต๋อเซิงพร้อมยิ้มน้อยๆ
โจวเต๋อเซิงโบกไม้โบกมือแล้วพูดตอบ “เถ้าแก่เกาหากคุณคิดจะซื้อหินหยกก้อนนี้ก็เชิญตามสบาย ผมไม่คิดจะแย่งกับคุณ เพราะผมเป็คนไม่ค่อยกล้าเสี่ยงรอยแตกรอยนั้นมันทำให้ผมหมดความมั่นใจไปแล้ว”
“ฮ่าๆ ขอบคุณที่เถ้าแก่โจวยอมถอยให้ผมถ้าเช่นนั้นผมก็จะไม่เกรงใจแล้วนะ” เถ้าแก่เกาพูดพร้อมหัวเราะเสียงดัง
อะไรนะ?
มีรอยแตกก็ยังคิดจะซื้ออีกหรอ?
คนที่ล้อมดูอยู่ต่างอึ้งกันไปตามๆ กัน่นี้ไม่ว่าจะมีความเสี่ยงสูงมากขนาดไหนก็ยังมีคนกล้าลองเสมอหรือว่านักธุรกิจชาวฮ่องกงคนนี้จะมองเห็นอะไรบางอย่างอย่างนั้นหรือ? ถึงทำให้เขาคิดจะซื้อหินหยกก้อนนี้คนนี้ช่างมีความกล้าที่ไม่ธรรมดาจริงๆ!
หลินเยว่ยืนนิ่งอยู่กับที่สมองของเขามีแต่ความว่างเปล่า อีกฝ่ายคิดจะซื้อหินหยกก้อนนี้หรือ?หรือว่ารอยแตกรอยนั้นก็ยังไม่สามารถทำลายความคิดที่จะซื้อของอีกฝ่ายอย่างนั้นหรือ?หรือว่าเขาจะมองเห็นอะไรบางอย่าง?
ไม่! อีกฝ่ายไม่มีทางมองออก!
หลังจากนั้นหลินเยว่จึงปัดคำตอบนี้ทิ้งไปจากสมองอย่างรวดเร็วเป็เพราะว่ารอยแตกนั้นมันรอยที่ปรากฏขึ้นอย่างชาญฉลาด ทำให้คนมองไม่มีทางไม่เชื่อว่าหยกด้านในได้เสียหายไปแล้วแล้วตรงเปลือกผิวนอกยังมีรอยแตกเล็กๆ อีกหลายรอย ซึ่งก็เป็การบอกว่าหยกด้านในมีบางส่วนร้าวแล้วอีกด้วย
หลินเยว่มองหินหยกที่อยู่ตรงกลางท่ามกลางผู้คนในสมองของเขาเกิดความคิด 2 อย่างที่กำลังตีกันให้วุ่น
แย่งหรือว่าไม่แย่ง?
หากลงมือแย่งซื้อก่อน เขาก็จะได้หยกมูลค่า 50ล้านหยวน! ถึงแม้ว่าจะเป็การทำลายธรรมเนียมปฏิบัติของวงการนี้และในอนาคตอาจจะไม่มีที่ยืนในวงการนี้ แต่ทว่ามันมีมูลค่าถึง 50 ล้านหยวนเลยนะ! พอให้เขาใช้ได้ทั้งชีวิตเลยล่ะ!
ไม่แย่ง...ถึงแม้ว่าจะไม่ได้เป็การทำลายธรรมเนียมปฏิบัติ แต่เงิน 50 ล้านหยวนก็ต้องลอยหายไปต่อหน้าต่อตาของตนเองเขาไม่อยากยอมปล่อยมันไปจริงๆ!
จะแย่งหรือว่าไม่แย่งดีนะ?
สีหน้าของหลินเยว่มีการเปลี่ยนแปลงตลอดเวลาเขาดูอารมณ์แปรปรวนจริงๆ
สุดท้าย หลินเยว่จึงได้แต่ถอนหายใจอย่างจนปัญญาสีหน้าของเขามีแต่ความหดหู่เสียใจ
ไม่แย่งดีกว่า เขาไม่สามารถทำลายธรรมเนียมปฏิบัติของวงการนี้ได้ถึงแม้ว่า 50 ล้านหยวนจะเป็จำนวนเงินที่ไม่น้อยแต่ทว่าสำหรับคนที่มีพลังพิเศษตาทิพย์อย่างเขาแล้ว เงินก้อนนี้ก็ถือว่าน้อยเกินไปอีกอย่าง หากเขาทำเพื่อผลประโยชน์ตรงหน้าแต่กลับโยนผลประโยชน์ที่ยิ่งใหญ่กว่าในอนาคตทิ้งไปมันก็ช่างได้ไม่คุ้มเสียเอาเสียเลย
แต่เมื่อคิดถึงเงินจำนวน 50 ล้านหยวนที่อยู่ตรงหน้านี้หลินเยว่ก็รู้สึกไม่อยากปล่อยมันไปเลย ทำไมเขาถึงไม่ได้มาที่นี่ก่อนคนอื่นล่ะ?
ช่างเถอะๆ อะไรที่ไม่ใช่ของเขามันก็ย่อมไม่ใช่ของเขา เขาแย่งมาไม่ได้หรอก!
หลินเยว่ลอบถอนหายใจอย่างเงียบๆ
