ผ่านไปสิบนาที จ้าวอี้ก็ส่ายหน้าอย่างค่อนข้างเสียใจ “นึกไม่ออก”           บางครั้งก็เป็นเช่นนี้ ยิ่งต้องการนึกถึงบางอย่าง แต่กลับนึกไม่ออก           รองหัวหน้าเฉิงยังคงแสร้งหลับ เขาพิงไว้ และพูดเสียงเบา “นึกไม่ออกก็ไม่ต้องนึกแล้ว ดึกอีกหน่อย เม...