เจียงเฉิงเยว่เป็นคนดื้อรั้นเมื่อออกไปไม่ได้ก็ไม่ยอมกลับห้องถึงกับนั่งกอดย่ามใบน้อยของตนเองอยู่ที่เดิมจนพลบค่ำช่วงเวลานี้เหล่าศิษย์ยังคงหลั่งไหลเข้าออกประตูทุกครั้งที่ยันต์ผ่านทางบนร่างสว่างวาบเพื่อใช้งานก็ทำให้เจียงเฉิงเยว่ขุ่นเคืองมากยิ่งขึ้นเขา...