ซูมู่หานตกตะลึงเล็กน้อย เมื่อได้สติ เขาลากเซียวเหยี่ยเข้าประตูทันทีแล้วกดอีกฝ่ายไว้กับบานประตูที่ปิดลงแล้ว มองดูใบหน้าที่ยิ้มแย้ม ด้วยความรู้สึกหมดคำพูดแต่ที่มากไปกว่านั้น คือความรู้สึกว้าวุ่นในจิตใจ   ...