“ได้แน่นอนอยู่แล้ว” เจาเยี่ยโอบเขาไว้ในอ้อมแขนแล้วใช้มือเช็ดน้ำตาให้เขาเบาๆ เมื่อเห็นว่าเช็ดไม่หมดแล้วจริงๆก็ดันเขาเข้าไปในอ้อมอกปล่อยให้เขาเช็ดน้ำตาบนเสื้อ เจาเยี่ยจูบหน้าผากเขาแล้วกระซิบอยู่ข้างหูเขาด้วยรอยยิ้มว่า...