เย่ฝานนอนอยู่ในบ้าน เบิกตากว้างมองอย่างไม่พอใจ เย่ฉี่เสียนยืนอยู่ข้างๆด้วยความรู้สึกผิด        “น้องรอง ขอโทษ”        เย่ฝานร้องเหอะออกมา...