จิ่งฝานมองดูดวงตาที่หลุบลงของเขา ค่อยๆ เปิดขึ้น ก็ตื่นเต้นจนมือไม้ทำอะไรไม่ถูก บื้ออยู่นานถึงได้ใช้มือหนึ่งโอบเขาขึ้นมา อีกมือจับหน้าเขาไว้อย่างสั่นเทา “หรานหราน เจ้าเป็นอย่างไรบ้าง เจ้าเจ็บปวดที่ตรงไหน?”  ...