เจียงลั่วอวี้ไม่มองหน้าเขาอีกเพียงแต่คำรามเสียงต่ำ “ชีวิตข้าอยู่ในมือของเจ้าเวลานี้แล้วยังไม่รีบไปอีก”        เหมียนซิงเช็ดน้ำตาบนใบหน้ามองไปในกลุ่มก้อนดำมืดที่ค่อยๆ ล้อมเข้ามา ...