บนโลกไม่เคยขาดคนบ้า ผู้ยิ่งใหญ่คนหนึ่งเคยพูดไว้: ถ้ากำไรมีสิบเปอร์เซ็น เงินทุนก็จะถูกใช้ในทุกที ถ้ามีกำไรยี่สิบเปอร์เซ็น เงินทุนก็จะคล่องตัวขึ้นมา ถ้ามีกำไรห้าสิบเปอร์เซ็น เงินทุนก็จะค่อนข้างมีความเสี่ยง ถ้ามีกำไรร้อยเปอร์เซ็น เงินทุนก็จะกล้าเหยียบย่ำบนกฎหมาย ถ้ามีกำไรสามร้อยเปอร์เซ็น เงินทุนก็จะกล้ากระทำผิด หรือแม้แต่กล้าจะเผชิญความเสี่ยง!
นี่เป็ความจริงที่ได้รับการพิสูจน์
เื่น่าขันกำลังจะเกิดขึ้น
เพียงแต่ ตอนนี้พวกจ้าวอี้ไม่รู้ถึงเื่ทั้งหมดที่จะเกิดขึ้น
ภายใต้การเดินหน้าเต็มกำลัง จ้าวอี้และคนอื่นมาถึงที่เกิดเหตุอย่างรวดเร็ว
ที่นี่เป็ส่วนที่เฟื่องฟูของเมือง J
สถานการณ์ในที่เกิดเหตุยุ่งเหยิง รถคุ้มกันคันหนึ่งพลิกคว่ำอยู่ที่ประตูของห้างสรรพสินค้า จากที่เข้าใจ เพราะรถของโจรมากเกินไป จึงถูกดักติดอยู่ที่นี่ พวกเขาลักพาตัวตัวประกันซ่อนไว้ในห้างสรรพสินค้าชั่วคราว ตอนนี้สถานการณ์ด้านในห้างสรรพสินค้ายังไม่แน่ชัด
รถตำรวจจำนวนมากจอดอยู่ที่ทางเข้าของห้างสรรพสินค้า เสียงของลำโพงทวีตเตอร์ดังซ้ำแล้วซ้ำเล่า เพียงแต่ด้านในกลับไม่มีการเคลื่อนไหว
ครั้งนี้ ผู้ที่รับผิดชอบงานหลักไม่ใช่พวกจ้าวอี้ ภารกิจที่เบื้องบนได้จัดเตรียม คือรักษาความเป็ระเบียบของโดยรอบ ขณะเดียวกันก็ลดผลกระทบจากคดีที่เกิดขึ้นในครั้งนี้
“จ้าวอี้ นายไปทางนั้น ทางนั้นมีนักข่าวสองสามคนกำลังแอบถ่ายรูป ให้พวกเขาลบภาพทิ้ง”
ประเทศจีนไม่เหมือน HK มีการควบคุมสื่ออย่างเข้มงวด ถ้าไม่มีรายงานจากทางการ แม้ว่าจะมีข่าวลือเพียงน้อยนิดแพร่ออกไป ผ่านไปได้ไม่กี่วัน ก็จะถูกข่าวอื่นๆกลบไปหมด
นักข่าวย่อมไม่อาจให้ความร่วมมือ พวกเขา้าข่าวใหญ่ แต่เห็นได้ชัดว่าเบื้องบนได้ติดต่อสำนักข่าวของพวกเขาแล้ว ทำทั้งสองอย่างพร้อมกัน ผลลัพธ์ถือว่าค่อนข้างดี จ้าวอี้กระทำการริบรูปภาพจึงไม่มีการต่อต้าน
จ้าวอี้เจียดเวลามาสำรวจสถานการณ์โดยรอบ
ไม่พูดไม่ได้ เพราะที่นี่มีคนสัญจรเป็จำนวนมาก ภูมิประเทศยิ่งซับซ้อน ไม่ดีต่อการที่ตำรวจจะกระทำการใหญ่โต ไม่อย่างนั้นความสูญเสียที่ไม่คาดคิดอาจเกิดขึ้นมากเกินไป ไม่แน่อาจทำให้เ้าหน้าที่าเ็ล้มตายได้
ั้แ่โบราณคนที่มุงดูต่างไม่กลัวเื่ใหญ่ แม้ตำรวจจะะโ บอกทุกคนในที่นี้ว่าอันตราย ผู้กระทำผิดมีปืน แต่ก็ยังคงขวางผู้คนที่มาเฝ้าดูมากขึ้นเรื่อยๆไม่ได้
จ้าวอี้มองคร่าวๆ จากเวลาไม่ถึงห้านาทีที่พวกเขามาถึง ก็ได้มีคนมามุงดูรวมๆถึงเกือบร้อยคน ถ้าให้เขาออกคำสั่ง จ้าวอี้คิดว่า ที่นี่ง่ายมากที่จะเกิดการาเ็ของเ้าหน้าที่ ในทางกลับกันนั่นดีต่อการหลบหนีของอีกฝ่าย
“จ้าวอี้! จ้าวอี้!”
เซี่ยตันถือโทรศัพท์วิ่งออกไปพร้อมใบหน้าที่เต็มไปด้วยเหงื่อ บนหน้าที่สงบของเธอเต็มไปด้วยความกังวล
หรือว่าเกิดเื่ไม่คาดคิดอะไรอีก?
เสียงของที่เกิดเหตุดังเกินไป เซี่ยตันมาถึงด้านข้างของจ้าวอี้ ะโเสียงดัง “กลับไปสำนักงานเดี๋ยวนี้ ที่นั่นเกิดเื่แล้ว! มีคนพกอาวุธบุกทลายที่ลานกว้าง!”
จ้าวอี้ไม่กล้านิ่งเฉย รีบเรียกเพื่อนรวมงานทันที รีบวิ่งไปที่รถของตน!
ส่งเสียงบูรพาฝ่าตีประจิม! ล่อเสือออกจากถ้ำ!
ความคิดนี้แวบขึ้นในสมองของเขา
ทักษะการขับรถของจ้าวอี้ค่อนข้างพิเศษ แม้ว่าเส้นทางตอนนี้จะติดขัดมาก แต่ยังคงขับได้อย่างรวดเร็ว เวลาปกติน้อยมากที่จ้าวอี้จะทำเช่นนี้ ถ้าไม่เกิดเื่เร่งรีบ จ้าวอี้ถือเป็คนขับตัวอย่างทีเดียว
ท่าทางของทุกคนบนรถเคร่งเครียดมาก แยกกันตรวจสอบอาวุธของตนเอง
คนที่มีความกล้าเช่นนี้ ต้องไม่สนที่จะฆ่าคนแน่ พวกเขาจำเป็ต้องระวัง
“ต้องทำเพื่อพวกน้องชายเหยียนสองคนแน่ ไม่อย่างนั้น คนอื่นคงไม่มีความกล้ามากขนาดนี้! ต้องเป็เพื่อนพ้องเขาแน่! จ้าวอี้ เร็วอีกนิด เร็วอีกนิด!” ท่าทางของเซี่ยตันกังวลเป็พิเศษ พริบตาเธอก้นึกออกว่าใครที่มีความกล้าขนาดนี้
ตอนนี้เ้าหน้าที่ในสำนักงานไม่มาก นอกจากน้องชายเหยียนแล้ว เธอก็นึกไม่ออกว่าแท้จริงแล้วใครที่มีความกล้ามากเช่นนี้ คนบ้าที่ไม่สนใจคนรอบข้าง!
ไม่ผิด มันเป็คนบ้า!
ต้องรู้ว่า แม้ว่าพวกเขาจะทำสำเร็จ เกรงว่าพวกเขาคงติดอยู่ในอันดับต้นๆของประเทศ เรียกได้ว่า นับแต่วันนี้ ในประเทศไม่มีที่สำหรับพวกเขา แต่พวกเขาก็ยังทำเช่นนี้
ขณะเดียวกันจ้าวอี้ก็คิดออก น้ำที่อยู่ด้านหลังน้องชายเหยียน เกรงว่าจะลึกว่าที่ทุกคนจินตนาการ
“กำลังสู้รบในสำนักงานไม่มาก มีเพียงจางอี้เฟย ดูว่าเขาจะสามารถยืนหยัดจนพวกเรากลับไปได้ไหม น่าตายนัก คิดไม่ถึงว่าพวกเขาใช้วิธีเช่นนี้เบี่ยงเบนความสนใจพวกเรา” เซี่ยตันกำหมัดแน่น ท่าทางเต็มไปด้วยความแข็งข้อ
คนที่เหลืออยู่ในสำนักงานตอนนี้ ข้าราชการพลเรือนผู้บริสุทธิ์มีจำนวนมาก แม้พวกเขาจะมีการฝึกฝนทุกปี แต่ กำลังสู้รบมีเท่าไหร่นั้นยากจะพูด อู๋เยว่ จัดการแฟ้มคดี หวงอิง พูดมากนิดหน่อยก็เขินอาย เซวียิ่ที่เข้ามาใหม่ สมองมีความฉลาดเพียงพอ แต่ต้องไม่เคยััปืนมาก่อนแน่ ผู้เฒ่าสวี่ที่อายุไม่น้อยแล้ว ถ้าต้องต่อสู้ อาจสามารถวาดลวดลายได้ไม่กี่ครั้ง แต่อีกฝ่ายมีปืน ในโทรศัพท์ เซี่ยตันได้ยืนยันในจุดนี้แล้ว กำลังปืนยังค่อนข้างไม่ธรรมดาอีก
อย่างรวดเร็ว จ้าวอี้ทำระยะทางหกนาที บีบให้เหลือสี่นาที!
การต่อสู้กลางลานกว้างเข้าขั้นดุเดือด
ชายผู้นำได้แบกปืนหัวจรวดไว้อย่างคาดไม่ถึง เล็งไปที่ตึกย่อยของสำนักงาน ยิงไปพร้อมรอยยิ้มร้ายกาจ!
ปัง! หมอกควันคละคลุ้งเป็ผืนใหย่ ทำให้มองสถานการณ์ด้านในไม่ชัด
เสียงรถตำรวจลอดผ่านมาไกลๆ สีหน้าของชายคนนี้เปลี่ยนเป็แย่ลงในพริบตา “น่าตายนัก! ถอนกำลัง! ถอนกำลัง!”
“พวกเราตามไป! เฉินตง นายกลับไปดูผู้าเ็ในสำนักงาน!” ผ่านวิทยุสื่อสาร เซี่ยตันออกคำสั่งให้รถอีกคันอยู่ที่นี่ ส่วนรถของจ้าวอี้ให้ไล่ล่าศัตรูต่อไป
ถูกอีกฝ่ายทำการชั่วร้ายถึงหน้าประตูบ้าน น้ำเสียงนี้ ไม่ว่ายังไงก้ไม่อาจกลืนได้ลง
น่าเสียดาย คนนี้ได้เตรียมเส้นทางในการล่าถอยไว้แล้ว ตลอดทาง ตอนที่พวกเขาผ่านไปเห็นได้ชัดว่ายังเป็ไฟเขียว แต่เมื่อถึงทางจ้าวอี้ก็กลายเป็ไฟแดง
แน่นอน เมื่อไล่ล่าผู้กระทำผิด ตำรวจสามารถฝ่าไปได้ แต่รถของคนอื่นไม่รู้นี่ หลายครั้ง ต่างเฉียดผ่านไป จนเกือบเกิดอุบัติเหตุทางรถยนต์ ต้องขอบคุณทักษะการขับรถที่กล้าหาญของจ้าวอี้
แต่ ถ้าล่าช้าเช่นนี้ต่อไป คนคนนั้นเลี้ยวซ้ายทีขวาที ก็ยังสามารถสลัดการตามรอยของพวกจ้าวอี้ได้
“พวกเรากลับ!” เห็นรถตู้ในซอยที่หายไปอย่างไร้ร่องรอย และสิ่งของยุ่งเหยิงเบื้องหน้าพวกเขา เซี่ยตันจึงพูดอย่างเกลียดชัง
กลับถึงสำนักงาน การเก็บกวาดกำลังดำเนินการ
เซี่ยตันวิ่งเหยาะๆเข้าไปที่ลานกว้าง “สถานการณ์เป็ยังไง มีเ้าหน้าที่าเ็ไหม? จางอี้เฟย นายได้รับาเ็?”
“ยังดี ที่ความเสียหายของเราไม่มาก ครั้งนี้ต้องขอบคุณการเตรียมพร้อมของเสี่ยวหวงอิง ตอนที่พวกเขายังไม่เข้ามาก็มีเสียงสัญญาณเตือน ไม่งั้น ไม่แน่อาจทำให้พวกเขาลงมือสำเร็จ” จางอี้เฟยแยกเขี้ยวยิ้ม บนแขนของเขาถูกยิง เสี่ยวหวงอิงกำลังร้องไห้พร้อมพันแผลให้เขา
ส่วนเอวของจางอี้เฟยยังมีซองปืนอันอื่น เหมือนกับเขาไม่ได้รีบร้อนมาก
“ต้องขอบคุณเสี่ยวหวงอิงจริงๆ สองวันก่อนเธอบอกกับฉัน ว่าด้านนอกได้ติดตั้งกล้องวงจรปิดเพิ่ม ฉันยังคิดว่าไม่จำเป็อะไร ครั้งนี้ ถ้าไม่ฟังเธอ ผลลัพธ์อาจเลวร้ายจนไม่คาดคิด” อู๋เยว่พูดอย่างค่อนข้างหวาดกลัว
เซี่ยตันอดไม่ได้ที่จะลูบหัวของหวงอิง “ไม่เลว คราวหน้าฉันจะขอเลื่อนตำแหน่งให้เธอ”
ไม่ว่าจะเป็อู๋เยว่หรือหวงอิง อายุของพวกเธอและเซี่ยตันห่างกันห้าหกปี ในสายตาของเซี่ยตัน พวกเธอเหมือนกับเป็น้องสาวตัวน้อยๆ
“สาวน้อยเก่งจริงๆ!” ผู้เฒ่าสวี่ชื่นชมด้วยเสียงแหบแห้งประโยคหนึ่ง
คำชมเชยจากคนมากมายทำให้บนหน้าของหวงอิงแดงขึ้น แล้วโบกมืออย่างต่อเนื่อง “ฉันแค่เผื่อเอาไว้ คิดไม่ถึง ว่าจะมีประโยชน์จริงๆ”
ความเสียหายในลานกว้างไม่นับว่ามาก ดอกไม้และต้นหญ้าเล็กน้อย ยังมีต้นไม้ใหญ่สองต้นถูกลูกหลง ความเสียหายที่ใหญ่ที่สุด น่าจะเป็ปืนหัวจรวดตอนท้ายสุดนั้น ประตูหลักของตึกย่อยแตกกระจายไปทั่ว จำเป็ต้องซ่อมแซ่มใหม่
เมื่อเป็เช่นนี้ เซี่ยตันยิ่งมองในใจยิ่งโมโห!
“ไปสอบไอเวรเหยียนนั่นกับฉัน!”
เธอเดินไปด้านหน้าพร้อมข่มเขี้ยวเคี้ยวฟัน จ้าวอี้เดินตามอยู่ด้านหลัง
จ้าวอี้คิดว่าเป็ปกติ เหตุการณ์ตรงหน้าในสายตาของเขาถึงว่าไม่มาก แต่เมื่อมองสีหน้าของคนรอบด้าน เห็นได้ชัดว่าทำให้ขวัญเสีย จ้าวอี้ที่ชาญฉลาดจึงไม่พูดอะไร
ปึง!
“พวกแกใจกล้าห่อฟ้าจริงๆ! เหยียน แกวางใจ ทั้งชีวิตนี้แกอย่าหวังจะได้ออกไป! ยังหลับอยู่เหรอ?” เซี่ยตันใช้แรงทุบลงบนโต๊ะ หยิบขวดน้ำบนโต๊ะเปิดออก แล้วราดลงบนศีรษะของน้องชายเหยียน
น่าจะเป็เพราะเมื่อครู่ทุกคนต่างวุ่นอยู่กับการจัดการเื่ราวตรงหน้า จึงให้เวลาเขาไม่กี่นาที ฉวยโอกาสเวลาสั้นๆ น้องชายเหยียนจึงได้หลับไปสักครู่
ลืมตาขึ้นอย่างงัวเงีย ท่าทางของน้องชายเหยีนเต็มไปด้วยความทำอะไรไม่ถูก สมองของเขามึนงง พยายามให้ตนเองตื่นขึ้น “ฉันไม่ได้คิดจะออกไป ตามใจพวกเธอเถอะ? ฉันง่วงมาก...”
“ง่วง? ยังง่วงอยู่เหรอ! แกวางใจได้ เวลาสั้นๆก่อนแกจะถูกฟ้องร้อง แกอย่าหวังจะได้หลับดีๆเลย” ครั้งนี้เซี่ยตันโกรธจนเป็บ้าแล้ว พูดแรงๆออกไป
“ตามใจเถอะ”
น้องชายเหยียนหาวหนึ่งครั้ง พูดอย่างหมดแรง
คนหน้าด้านเช่นนี้ ไม่ว่าจะเป็เซี่ยตัน หรือจ้าวอี้ ต่างไม่มีวิธีอะไร
แน่นอนว่ามีเครื่องสารภาพผิด เพียงแต่ผลกระทบของของเล่นชิ้นนั้นมีมาก ไม่ใช่การคุกคามถึงความปลอดภัยของประเทศ ย่อมไม่อาจใช้ได้
วิธีที่มีประโยชน์ของเซี่ยตันมีไม่มาก
เดินออกจากห้องสอบปากคำอย่างฉุนเฉียว เซี่ยตันถอนใจ “จ้าวอี้ นายมีวิธีอะไรไหม ให้เขาพูดให้เร็วที่สุด?”
“ไม่มี วิธีของฉันไม่เหมาะสม”
จ้าวอี้ส่ายหน้า วิธีของกองทัพไม่เหมาะสมกับสำหรับที่นี่ อย่างหนึ่งคือภายนอก จะโหดร้ายยังไงก็ได้ แต่นี่คือในประเทศ มีข้อห้ามมากมาย แม้ว่าเป็จ้าวอี้ก็ต้องเคารพ
“ใช่แล้ว ทำไมไม่เห็นเซวียิ่? เกิดเื่ใหญ่ขนาดนี้ เขาไปอยู่ที่ไหน?”
เซี่ยตันนึกถึงเซวียิ่ในทันที ด้านหน้าวุ่นวายอย่างใหญ่หลวง แต่เขากลับไม่ปรากฏตัว
ถามสองสามคน ถึงรู้ ว่าอุปกรณ์การวิจัยของเซวียิ่ได้ถูกย้ายมาคืนวาน ั้แ่เช้าหลังเขาเข้าไปในห้องทดลอง ก็ไม่ออกมาอีกเลย
มองเข้าไปจากด้านนอกกระจกห้องทดลอง เซวียิ่กำลังตั้งอกตั้งใจวิจัยบางอย่าง
เซี่ยตันยิ้ม “บางครั้งเซวียิ่ก็ไม่ใช่คนอารมณ์ร้อน นายดูเขาตั้งใจวิจัย นี่ดีมาก เอ๊ะ เขาวิจัยอะไรอยู่? จะดูยังไงก็เหมือนเป็กระจกทองแดง? สิ่งนี้อันตรายขนาดนั้น เขากล้าศึกษาได้ยังไง?” มองอย่างละเอียด เซี่ยตันรู้สึกผิดปกติ
“สิงเฉินอยู่ด้านใน มีเขาอยู่ น่าจะไม่มีปัญหา”
จ้าวอี้ชี้ไปที่สามเณรที่นั่งขัดสมาธิอยู่ที่มุมห้อง แล้วบอกเซี่ยตัน
คิดดู เซี่ยตันจึงผลักประตูเดินเข้าไป
ฉนวนกันเสียงของที่นี่เยี่ยมยอดมาก ภายในห้องทดลองไม่ได้ยินเสียงความวุ่นวายด้านนอกแม้แต่น้อย ไม่แปลกใจที่มันไม่รบกวนการทดลองของเซวียิ่
ได้ยินเสียงประตูเปิด เซวียิ่กำลังจะโมโห แต่เห็นคนที่เข้ามาคือเซี่ยตัน ดวงตาก็เป็ประกาย “คุณมาพอดีเลย ผม้าวัสดุในการทดลองเพิ่ม!”
“หรือว่านายพบอะไร?” เซี่ยตันพูดด้วยความสงบเยือกเย็น
กระจกทองแดงได้รับการประเมินจากผู้เชี่ยวชาญไม่น้อย ผลการประเมินของพวกเขาคือนี่คือวัตถุโบราณที่แปลกประหลาดชิ้นหนึ่ง ไม่พบอะไรที่พิเศษ
เซวียิ่ดึงเซี่ยตันได้ที่โต๊ะทำงานของห้องแลปอย่างตื่นเต้น เซี่ยตันชะงัก แล้วยอมให้เขาลากตนเอง
“คุณดูสิ บนกระจกทองแดงนี้มีสนามแม่เหล็กพิเศษชนิดหนึ่ง สนามแม่เหล็กประเภทนี้สามารถทำให้เซลล์มีพลังมากขึ้น ถ้าใช้ในการฟื้นฟูแขนขาที่ขาด ไม่แน่อาจสามารถสร้างปาฏิหารย์ได้!”
ดวงตาของเขาเป็ประกายผิดปกติ สว่างจนค่อนข้างน่ากลัว
เซี่ยตันชัดเจน โศกนาฏกรรมที่เด็กเ่าั้ที่ถูกลักพาตัวพร้อมกับเขา เป็ปมในใจเขา
