เมื่อเห็นว่าเขารู้ตัวไป๋หมิ่นอวี้ก็ไม่หลบซ่อนอีกต่อไป เขาค่อยๆ เดินอ้อมกำแพงออกมาใบหน้าที่ยังคงมีรอยแผลสว่างชัด สองมือขาวดั่งหยกปล่อยลงข้างลำตัวสีหน้ายังคงไร้อารมณ์ เพียงแต่ถ้าดูให้ดีจะเห็นว่าในตาเหมือน...