ฉีหนิงได้สติกลับมา ในยุคสมัยนี้ ยังไม่มีมโนศิลป์เลย       เขาแค่เห็นว่าภาพของเสินโหวนั้นเป็นภาพลักษณ์ที่ไม่ชัด แต่ลายเส้นชัด เหมือนมีความหมายแฝงอยู่ภายใน เขาเลยอดไม่ได้ที่จะนึกถึงมโนศิล...