“เดินถนนยามค่ำคืนยังไม่กลัวผีเมื่อไรบิดาของเปิ่นกงจะรู้จักหลาบจำเสียที ช่างเถิด เจ้าไปได้แล้วล่ะ” เหยาโม่หว่านโบกมือให้หลิวสิ่งออกไปก่อนแตะปลายเท้าโล้ชิงช้าเบาๆ        แต่ชั่วขณ...