จ้าวอี้ทราบ ถ้าไม่ใช่เรื่องเร่งด่วนอย่างมาก หัวหน้าขบวนรถไฟคงไม่เรียกเขา           เขาไม่กล้าชักช้า รีบลุกขึ้นทันที “พวกเราไป!”           เจี่ยงจาวตี้ก็นั่งไม่ติดแล้ว “ฉันก็ไป”           รองหัวหน้าเฉิงขมวดคิ้ว มองเงาหลังของสองคนจากไป ไม่ได้ขยั...