หลินหร่านพยายามปรับอารมณ์ของตนเองแล้วอธิบายให้ชายผู้นั้นฟังด้วยท่าทีสงบ “เจ้าเข้าใจผิดแล้ว ข้ามิใช่ขอทาน ข้ามีที่ที่ต้องไป มีคนที่ต้องไปตามหา มิอาจขายตัวเองเป็นทาสรับใช้ได้”      ...