หรงหว่านซีปล่อยให้พวกเขาพูดต่อไปไม่มีทางหัวเราะตามเช่นฉินอิ่งเยว่ แต่ก็ไม่อาจโกรธเคืองเขา ทำได้แต่เพียงนิ่งเงียบถือเสียว่าคำพูดของเขาเป็นเหมือนเสียงสายลม        ง...